Istnieją dwie międzynarodowe klasyfikacje według, których diagnozuje się zaburzenia osobowości typu borderline. Są nimi ICD-10 (klasyfikacja Europejska – WHO) oraz DSM-V (klasyfikacja American Psychiatric Association). Zgodnie z klasyfikacją ICD-10 wyróżnia się osobowość chwiejną emocjonalnie, która obejmuje dwa podtypy: impulsywny i borderline. Podtyp impulsywny osobowości chwiejnej emocjonalnie charakteryzuje się wyraźną skłonność do konfliktów z innymi oraz do kłótliwości. Z kolei podtyp “borderline” wyraźną niestabilnością w wielu obszarach życia. Klasyfikacja ICD-10: Podtyp impulsywny: należy stwierdzić co najmniej 2 spośród następujących cech: skłonność do działań impulsywnych, łatwość do reagowania gniewem lub przemocą, trudności z podtrzymaniem działań, które nie przynoszą szybkiej satysfakcji, niestabilny i kapryśny nastrój. Podtyp “z pogranicza” (borderline): należy stwierdzić co najmniej  3 cechy: niejasności dotycząc obrazu własnej osoby, niejasność celów i preferencji (również seksualnych), angażowanie się w intensywne, niestabilne związki prowadzące do kryzysów emocjonalnych, próby uniknięcia potencjalnego porzucenia, groźby lub działania samobójcze i samo uszkadzające, stałe uczucie pustki wewnętrznej.   Klasyfikacja DSM-V: Z kolei w klasyfikacji DSM-V osobowość “borderline” jest  zdefiniowana jako wzorzec zachowań zdominowany niestabilnością w relacjach interpersonalnych, w ocenie osoby własnej i emocjach oraz z wyraźnie zaznaczoną wybuchowością. Aby móc postawić rozpoznanie należy stwierdzić co najmniej 5 z poniższych cech: podejmowanie rozpaczliwych wysiłków w celu zapobieżenia porzuceniu realnemu lub wyimaginowanemu, niestałe ale intensywne związki interpersonalne (krańcowe idealizowanie lub dewaluowanie) zaburzenia […] read more